Gliwice Radio station 1925-1935 / Gleiwitz Radiostation 1925-1935 / Radiostacja Gliwice 1925-1935/Sender Gleiwitz

Gliwice Radio station 1925-1935 / Gleiwitz Radiostation 1925-1935 / Radiostacja Gliwice 1925-1935/Sender Gleiwitz

Martin B.
Radiostacja gliwicka – drewniana wieża nadawcza położona w województwie śląskim w mieście Gliwice przy ul. Tarnogórskiej. Wysokość 111 m daje jej status najwyższej istniejącej[a], zbudowanej w całości z drewna, konstrukcji na świecie[2] Pierwsza radiostacja w Gliwicach powstała w 1925 roku by rozszerzyć zasięg wrocławskiej rozgłośni, Schlesische Funkstunde na wschodnie tereny niemieckiego Śląska, a zwłaszcza na zachodnie ziemie polskie, gdzie miała służyć celom propagandowym. Budynek na użytek radiostacji wzniesiono przy obecnej ul. Radiowej (dziś szpital). Była tam sala koncertowa, studia mikrofonowe, redakcja i obsługa a także nadajnik Telefunken o mocy półtora kilowata, pracujący od 15 listopada 1925 roku na fali 253,4 m. Po trzech latach zastąpiono go nadajnikiem 5-kilowatowym, działającym do końca roku 1935. Nad budynkiem, między dwiema 75-metrowymi wieżami stalowymi zawieszono teową antenę nadawczą. Sporą część programu dziennego wypełniała produkcja własna, ale tańsze było sprowadzanie audycji z Wrocławia, które w latach trzydziestych dominowały. W celu zwiększenia mocy nadawania na trzyhektarowej działce przy ul. Tarnogórskiej 127–131 wzniesiono nową radiostację nadawczą. Od 22 grudnia 1935 roku pracował tam 8-kilowatowy nadajnik Lorenz na częstotliwości 1231 kHz, co odpowiadało fali o długości 243,7 m. Sygnał emitowała półfalowa antena pionowa, zawieszona wewnątrz zbudowanej w tym celu drewnianej wieży. Przy wieży znajdują się także dwa boczne budynki, tworzące wraz z radiostacją właściwą kompleks w kształcie litery ‘U’. Są to domy mieszkalne, zbudowane dla załogi. Nowa radiostacja nigdy nie miała dwóch wież. Wystarczała jedna, gdyż w środku zawieszono antenę pionową. Gdyby wieża była z żelaza, fale radiowe nie wydostałyby się na zewnątrz (klatka Faradaya). . The tower was erected from 1 August 1934 as Sendeturm Gleiwitz (Gleiwitz Radio Tower), when the territory was part of Germany. It was operated by the Reichssender Breslau (former Schlesische Funkstunde broadcasting corporation) of the Reichs-Rundfunk-Gesellschaft radio network. The tower was modeled on the Mühlacker radio transmitter, it replaced a smaller transmitter in Gleiwitz situated nearby on Raudener Straße and went in service on 23 December 1935. On 31 August 1939, the German SS staged a 'Polish' attack on Gleiwitz radio station, which was later used as justification for the Invasion of Poland. The transmission facility was not demolished in World War II. From 4 October 1945 until the inauguration of the new transmitter in Ruda Śląska in 1955 the Gliwice transmitter was used for medium-wave transmissions by the Polish state broadcaster Polskie Radio. After 1955, it was used to jam medium-wave stations (such as Radio Free Europe) broadcasting Polish-language programmes from Western Europe. In Betrieb genommen wurde er im November 1925 im damaligen Gleiwitzer Stadtteil Petersdorf als Relaisstation für die Schlesische Funkstunde mit Sitz in Breslau, die ab April 1934 im Zuge der Gleichschaltung Reichssender Breslau hieß.[1] Ende August 1939 inszenierten Angehörige der SS einen Überfall auf den Sender Gleiwitz durch vorgeblich polnische Soldaten, der neben anderen Ereignissen den Nationalsozialisten als vermeintliche Rechtfertigung für den Polenfeldzug diente, der wenige Stunden nach diesem inszenierten Überfall begann. Nach dem Ende des Zweiten Weltkrieges wurde der Sender bis 1955 weiter betrieben. Die Innenräume wurden später für die Herstellung von Radioteilen genutzt. Heute befindet sich in den Gebäuden des Senders ein Museum. Sein 118 Meter hoher Sendeturm aus Lärchenholz ist der höchste Holzturm der Welt. Im Inneren des Senders: Auf der Arbeitsfläche liegt eine der Gewindestangen, mit denen der Sendemast zusammengeschraubt ist (vor 2006) Der erste Rundfunksender in Gleiwitz wurde am 15. November 1925 an der Raudener Straße in Betrieb genommen. Zum Senden verwendete er eine T-Antenne, die an zwei 75 Meter hohen Stahltürmen befestigt war. Da diese Anlage, deren Sender 1928 in der Leistung gesteigert wurde, später nicht mehr den Anforderungen genügte, wurde zwischen dem 1. August 1934 und dem 23. Dezember 1935 an der Tarnowitzer Landstraße ein neuer Sender gebaut, der als Antennenturm einen noch heute vorhandenen 111 Meter hohen Holzturm besitzt
Default Title